.45
Nie pojechałam do koleżanki. musiała ona jechać do warszawy do swojej babci. mogłam jechać z nią ale jej rodzice się nie zgodzili, ale babcia chciała O.o
mniejsza..
boje się jutra. nie chce jeśc a chyba będę. albo napad głodu albo zostane zmuszona. nie lubię być cały dzień w dommu. ciągle pytania: "zjesz coś?" "ty jadłaś coś dzisiaj?!" itp..
Mam ochotę z tąd uciec i umrzeć z głodu. SAMA.
Bilans.
1,5 l. wody (znaczy jeszcze nie wypiłam półtora ale wypiję)
Pozwólcie mi w samotności umierać z głodu!
oby tylko ta głodówka Ci się źle nie odbiła
OdpowiedzUsuńPowodzenia kochana, będzie dobrze <3
OdpowiedzUsuńszczerze głodówka to zło,ale rozumiem Cię, najlepszy sposób na oszukanie rodziny z jedzeniem zaczęcie jeść samemu posiłków w swoim pokoju, i tego czego nie chcesz do woreczka potem np na dworze przy śmietniku zostawić dla jakiegoś zwierzątka , jeśli to kanapki np podzielić się z koleżanką itd
OdpowiedzUsuńwtedy niby widzą ,że jesz a tak naprawdę nie jesz, ja kiedyś tak bardzo długo pociągłam i do dziś rodzice nie wiedzą o tym.
Ale odradzam Ci głodowania i umierania z głodu
to i tak nic nie zjadlas skoro pytaja ;P silna jestes, nie umieraj, dieta nie jest metoda na zabicie sie, dieta jest dla zdrowia by schudnac wyzdorowiec miec energie do zycia i na zycie
OdpowiedzUsuńŁadnie piszesz, jestem tu pierwszy raz, ale podoba mi się. ;)
OdpowiedzUsuńA pytania o jedzenie są okropne. Zjem odrobinkę na śniadanie, nadal mam po tym mdłości i pełny żołądek, a zdążyłam słyszeć do południa już parę pytań. Na szczęście aktualnie zostałam sama. Więc teraz czuję się dobrze. ;)
Pozdrawiam. ;*